CNC İşleme İçin En İyi Parmak Frezeler Hangileridir?

Uçlu frezeler, CNC takım tezgahlarında en sık kullanılan kesici aletler arasındadır. Silindirik veya konik yan yüzeyleri ile düz veya küre şeklindeki uçlarında kesme kenarları bulunur; bu sayede yan ve uç kenarları hem aynı anda hem de bağımsız olarak kesim yapabilir.

Yaygın tipler arasında kare uçlu frezeler, köşe yarıçaplı uçlu frezeler, konik uçlu frezeler, silindirik yuvarlak uçlu frezeler ve konik yuvarlak uçlu frezeler bulunur. Konik, silindirik küresel uçlu ve konik küresel uçlu takımlar genellikle kalıp boşlukları için kullanılır ve kalıp frezeleri olarak da bilinir.

Kare uçlu freze, kontur frezeleme, oluk ve kama yuvası frezeleme, açık ve kapalı cep işleme ile küçük alanların yüzey frezeleme işlemlerini gerçekleştirebilir.

Karbür Helisel Yivli Uçlu Frezeler

Kesici ucun sertliğinin yüksek olması, daha yüksek kesme hızlarına olanak tanır ve verimliliği artırır. Bu nedenle, CNC frezeler ve işleme merkezlerinde genellikle karbür sarmal oluklu parmak frezeler kullanılır. Sıradan yüksek hız çeliği uçlu frezelere kıyasla, karbür takımlar daha sert, daha rijittir ve talaş tahliyesinde daha etkilidir. Hem kaba işleme hem de ince işleme için uygundurlar ve benzer bir yüksek hız çeliği kesicinin verimliliğinin iki ila beş katını sağlayabilirler.

Kesici yeterince uzun olduğunda, bir oluğa iki veya daha fazla karbür uç lehimlenebilir. Bitişik dişler üzerindeki uçlar arasındaki birleşim yerleri birbirinden kaydırılmış olarak yerleştirilir ve her bir oluk içindeki uç birleşim yerleri talaş ayırıcı görevi görür. Bu tasarıma genellikle “mısır koçanı kesici” adı verilir ve çoğunlukla kaba işleme için tercih edilir.

Tırtıklı Kesici Kenarlı Kaba İşleme Frezeleri

CNC freze makineleri ve işleme merkezlerinde, büyük miktarda malzeme kaldırılması gerektiğinde genellikle tırtıklı kenarlı kaba frezeler kullanılır. Bu frezeler, frezeleme verimliliğini önemli ölçüde artırabilir.

Sıradan bir yüksek hız çeliği uçlu freze ile arasındaki temel fark, dalgalı veya tırtıklı kesme kenarıdır. Bu özellik, uzun ve ince talaşları kısa ve kalın parçalara ayırarak talaş tahliyesini iyileştirir ve kesintisiz otomatik işlemeyi destekler. Daha kısa anlık temas uzunluğu titreşimi azaltır. Tırtıllar ayrıca etkili kesici kenar uzunluğunu artırır, ısı dağılımını iyileştirir ve kesme sıvısının kesme bölgesine daha etkili bir şekilde girmesini sağlar.

End-Mill Boyutlarının Nasıl Seçileceği

CNC işleme sürecindeki başlıca boyutsal faktörler, freze çapı, toplam uzunluk ve oluk uzunluğudur.

Uçlu freze çapı, nominal çap ile ölçülen çapı içerir. Nominal çap, takım üreticisi tarafından belirtilir. Ölçülen çap ise son işlem için yarıçap telafisi değerini belirlemek amacıyla kullanılır.

Standart dışı kesici çapları özel dikkat gerektirir. Örneğin, yeniden bilenen bir takım, ölçülen çapı takım yarıçapı ofseti olarak girilmiş olsa bile, normalde yüksek hassasiyetli son işlemlerde kullanılmamalıdır.

Bir iç konturun son frezelemesi için, parça profilindeki minimum eğrilik yarıçapından daha küçük bir uç freze yarıçapı kullanılmalıdır. Genellikle bu minimum yarıçapın 80% ila 90%'si arasında bir değer tercih edilir.

Çapı daha büyük olan bir kesici, çapı daha küçük olana göre daha yüksek eğilme mukavemetine sahiptir ve yük altında sapma veya titreşim gösterme olasılığı daha düşüktür. Kesicinin iş milinden dışarı taşan kısmı ile tutucudan uzanan uzunluğu da dikkatle değerlendirilmelidir. Bir uçlu freze bıçağı uzadıkça, eğilme mukavemeti azalır, sapma artar, yüzey kalitesi bozulabilir, titreşim olasılığı artar ve kesici kenar aşınması hızlanır.

Aletin toplam uzunluğu ne olursa olsun, oluk uzunluğu her zaman maksimum kesme derinliğini sınırlar.

Bir uçlu frezada kaç adet oluk bulunmalıdır?

Uçlu frezeler, diş sayısına göre gruplandırılabilir. Kaba diş aralıklı frezeler 3, 4, 6 veya 8 dişe sahip olabilir; orta diş aralıklı frezeler 4, 6, 8 veya 10 dişe sahip olabilir; ince diş aralıklı frezeler ise 5, 6, 8, 10 veya 12 dişe sahip olabilir. Kaba diş aralıklı frezeler daha az sayıda, daha sağlam dişe ve daha fazla talaş boşluğuna sahiptir, bu da onları kaba işleme için uygun kılar. İnce diş aralıklı frezeler daha fazla dişe sahiptir ve pürüzsüz kesim yapar, bu da onları ince işleme için uygun kılar. Orta diş aralıklı tasarımlar ise bu iki grup arasında yer alır.

İş parçası malzemesi ve işleme amacı, oluk sayısının belirlenmesinde büyük ölçüde etkili olur. Alüminyum ve magnezyum gibi sünek malzemeler, birikmiş kenar oluşumuna meyillidir; bu nedenle genellikle daha az dişli bir parmak freze tercih edilir. Daha az diş sayısı, oluklar arasında daha geniş talaş boşlukları oluşturur ve ağır kesimlerde talaşın sıkışması riskini azaltır. Ayrıca, diş başına belirli bir ilerleme miktarı için daha düşük bir programlanmış ilerleme hızı gerektirirler.

Sert ve kırılgan malzemelerin işlenmesinde titreşimin önlenmesi daha büyük önem taşır. Diş sayısı daha fazla olan bir uçlu freze, daha düzgün kesim yapar ve titreşimi azaltabilir.

Küçük ve orta çaplı parmak frezeler genellikle iki, üç veya dört dişli olur. Üç kanallı parmak freze, iki ve dört kanallı takımların bazı avantajlarını bir araya getirir ve genel olarak iyi bir işleme performansı sunar. Ancak, çapının doğru bir şekilde ölçülmesi zor olduğu için genellikle hassas son işlemlerde tercih edilmez.