Tabele składu i właściwości stopów aluminium

Stopy aluminium znajdują szerokie zastosowanie w mechanizmach kosmicznych ze względu na niską gęstość i wysoką wytrzymałość właściwą. Do ich wad zalicza się niską sztywność i twardość, wysoki współczynnik rozszerzalności cieplnej oraz podatność na zużycie adhezyjne i zarysowania, dlatego też konieczna jest obróbka powierzchniowa w celu poprawy właściwości tribologicznych. Gdy para elementów wykonanych ze stopu aluminium, dopasowanych do siebie, ślizga się po sobie w próżni, wykazuje wysoki i zmienny współczynnik tarcia (μ > 0,5). Poniższe tabele przedstawiają skład oraz właściwości fizyczne i mechaniczne popularnych stopów aluminium. Stopy te zawierają różne ilości pierwiastków wzmacniających, takich jak Mg, Cu, Si i Zn.

Właściwości stopów aluminium

Uwaga: Litera „A” oznacza stan wyżarzony, a litera „T” – stan poddany starzeniu.

Wszystkie stopy wymienione w tabeli to stopy aluminium kute. Seria 1000 to aluminium czyste handlowo, charakteryzujące się niską wytrzymałością i dobrą plastycznością. Seria 2000 zawiera miedź i magnez, zapewnia wysoką wytrzymałość i nadaje się do obróbki cieplnej, choć obecność miedzi zmniejsza odporność na korozję. Magnez jest głównym pierwiastkiem stopowym w serii 5000, która charakteryzuje się dobrą odpornością na korozję oraz lepszymi właściwościami mechanicznymi niż serie 1000, 3000 i 4000. Seria 6000, poddawana obróbce cieplnej, charakteryzuje się niższą odpornością na korozję niż seria 5000, ale spełnia ogólne wymagania inżynieryjne. Seria 7000 jest stosowana głównie w specjalistycznych zastosowaniach lotniczych i kosmicznych i może być poddawana obróbce cieplnej; miedź obniża odporność na korozję i spawalność, ale zapewnia znaczne wzmocnienie.